سلام

با عرض معذرت

دیگه  این وبلاگ آپ

نمیشه

به نام او که ما را با عشق آفرید

رنج من نمی دانم _و همین درد مرا سخت می آزارد

_ که چرا انسان، این دانا این پیغمبر در تکاپوهایش

_چیزی از معجزه آن سو تر_ ره نبرده ست به اعجاز محبت، چه دلیلی دارد؟

دلیلی دارد که هنوز مهربانی ناشناخته است؟

 و نمی داند در یک لبخند ،

چه شگفتی ها پنهان است!

 من بر آنم که در این دنیا خوب بودن

_به خدا_ سهل ترین کارست و نمی دانم که چرا انسان

، تا این حد، با خوبی بیگانه ست.

ز  لیلی من شنیدم یا علی گفت                                                                           

      به مجنون  چون رسیدم یا علی گفت                                  

مگر این وادی دار الجنون است                                                                          

             که هر دیوانه دیدم یا علی گفت                                         

   نسیمی غنچه ای را باز میکرد                                                                            

                 یه گوش غنچه کم کم یا علی گفت                                      

چمن با ریزش باران رحمت                                                                            

           دعایی کردو او هم یا علی گفت                                        

  یقین  پروردگار آفرینینش                                                                              

                 به موجودات عالم یا علی گفت                                           

 خمر خاک علم را سرشتند                                                                              

                چو بر میخواست آدم یا علی گفت                                     

مسیحا هم دم از اعجاز میزد                                                                            

                 ز بس بیچاره مریم یا علی گفت                                       

علی را ضربتی کاری نبود                                                                              

              گمانم ابن ملجم هم یا علی گفت                                         

مگر خیبر ز جایش کنده میشد                                                                             

                  یقین آنجا علی هم یا علی گفت                                          

من عاشقم عاشقی که هیچ وقت عشق رو فراموش نکرده عشقی که به انتظار می شیند تا تو رو از لابه لای گمشده ها بیابد و من رو صدا کنی و فقط یک   بار بگویی دوستت دارم اما هر شب و هر روز و هر ماه به انتظارت مشینم تا تو رو از لابه لای گمشده هام پیدا کنم نمی دونم الان کجای و داری چیکار می کنی فقط هر بار این جمله را روزی ۱۰۰ بار برایت تکرار می کنم و با تمام وجودم عشقم را فریاد می زنم و می گویم در هر جا که هستی دوست دارم عزیز دلم .

چند تا دوسم داري ؟ هميشه وقتي يکي ازم مي پرسيد چند تا دوسم داري يه عدد بزرگ ميگفتم... ولي وقتي تو ازم پرسيدي چند تا دوسم داري گفتم : يکي !!! ميدوني چرا ؟چون قوي ترين و بزرگترين عدديه که ميشناسم ... دقت کردي که قشنگترين و عزيز ترين چيزاي دنيا هميشه يکين ؟ ماه يکيه ... خورشيد يکيه ... زمين يکيه ... خدا يکيه ... مادر يکيه ... پدر يکيه ... تو هم يکي هستي ... وسعت عشق من به تو هم يکيه ... پس اينو بدون از الان و تا هميشه : يکي دوستت دارم

پاهایی خسته و راههایی نرفته

دستهای شکسته و دستهایی نگرفته

گلویی بسته و آوازهایی نخوانده

چشمانی خسته و دیدنی هایی نادیده

گوشهایی بسته و آوازهایی نشنیده

قلبی شکسته و عشقهایی نکشیده

اینهایند، همه حسرتهای من

****

کاش میشد اشک را تهدید کرد مدت لبخند را تمدید کرد

کاش میشد در میان لحظه ها لحظه ی دیدار را نزدیک کرد

****************************

جواب سلام را با علیک بده جواب کینه را با گذشت جواب بی مهری را با محبت جواب بی ادب را با سکوت جواب نگاه مهربان را با لبخند جواب گناه را با بخشش جواب لبخند را با خنده جواب دروغ را با راستی و جواب عشق چیست جز عشق؟

 عشق ساکت است اما اگر حرف بزند

از هر صدايي بلند تر خواهد بود

رنگين کمان پاداش کسي است

که تا آخرين قطره زير باران مي ماند

***************

غم اگر سيرم كند

 غصه اگر پيرم كند

 دست بزرگ اسمون اگر زمين گيرم كند

بازم ميگم دوستت دارم

****************

گفته بودي با تو مي مونم

ولي رفتي وگفتي که اينجا جا نبود

ساليان سال تنها مانده ام

 شايد اين رفتنم سزاي ما نبود

 من دعا کردم براي با زگشت دستهاي تو

 ولي بالا نبود باز هم گفتي که فردا ميرسي!

 کاش روز ديدنت فردا نبود کاش روز ديدنت فردا نبود

**********************

خدايا قلب من غمگينه امشب

 دلم چون لاله ها خونينه امشب

نمي دونم چرا دســـت زمونه گل عمر منــــو ميچينه امشب

 دلم گنجينه غـــم هاي بسيار وجودم خسته از تکرار،

تکرار دل من ديگه از جبــر زمونه شده از زندگي بيــزار ، بيزار

********

آدماغصه روتاعرش مي برن

 آدماعشقو زير فــــرش مي برن

آدمايه آدمـــــو دوس نــــدارن

 هي مي خوان بگن رفيق زياد دارن

 آدماوقتايي كـــــه غم نــــدارن

 توي خوبي ذره ايي كم ندارن

*******

آسمون به ماه میگه: عشق یعنی چی؟

 
ماه میگه: یعنی اومدن دوباره‌ی تو

    چقدر ثانيه ها گذشتن چقدر سختي کشيــــــــــــــــــــــــدم چقدر دوستت داشتـــــــــــــــــــــــــــــــم چقدر برام ارزش داشتــــــــــــــــــــــــــــي نمي دونـــــــــــــــــــــــــــــم انگار مغزم قفــــــــــــــــــــــــــــــــل کرده انگار زمان تو همون لحظه که خيلي راحت از کنارم گذشتي متوقف شــــــــــــــــــــــــــــــد

*****

مرا صد بار هم از خود براني دوستت دارم به زندان خيانت هم کشاني دوستت دارم چه حاصل از جفا کردن چه سود از عشق ورزيدن مرا لايق بداني يا نداني دوستت دارم

زلزله ای به وسعت عشق شهر دلم را ویران کرد

هم اکنون نیازمند یاری دلهایتان هستیم

این روزها که مغازه ها

پر شده از اجناس تقلبی

لب ها هم

آبروی لبخند ها را برده اند.

اما،بر صورت تو انگار

مهر استاندارد کوبیده اند

این روزها

کیفیت لبخندت

در قوطی هیچ عطاری پیدا نمی شود

در گذر زندگی سردم، اولین و آخرین خورشیدی باش که طلوع می کند، در بلندای طلوع تو و به لطف گرمی وجودت این سرزمین خشک را از اعماق دریاها برویان و از باران چشمانت جانی دوباره به من ببخش، آری به وجودم گرمی ببخش و با ابرهای همیشه پر باران چشمانم عهد کن که هرگز ترکم نکنی تا غروب زندگیم را نبینی.............

شرجی تر از باران برایت گریه کردم
هر شب نشستم در عزایت گریه کردم
با آنکه آغوشم تهی بود از خیالت
هق هق به روی شانه هایت گریه کردم
روی تمام خاطراتم غم نشسته
تشنه برای گونه هایت گریه کردم
دل را به دریا می زدم از شوق دیدن
در غربت گنگ صدایت گریه کردم
تنها نشستم در حصار بی قراری
بی تاب در حال و هوایت گریه کردم
یادش به خیر آن لحظه های خیس دیروز
وقتی که من هم پا به پایت گریه کردم

باز من ديوانه‌ام، مستم،
باز مي‌لرزد دلم، دستم،

باز گويي در جهان ديگري هستم

آبرويم را نريزي دل،
اي نخورده مست

لحظه ديدار نزديك است

ليلي زير درخت انار نشست.

درخت انار عاشق شد.گل داد سرخ سرخ.

گلها انار شد داغ داغ.هر اناري هزار تا دانه داشت.

دانه ها عاشق بودند.دانه ها توي انار جا نمي شدند.

انار كوچك بود.دانه ها تركيدند.انار ترك برداشت.

خون انار روي دست ليلي چكيد.

ليلي انار ترك خورده را از شاخه چيد.مجنون به ليلي اش رسيد.

خدا گفت : راز رسيدن فقط همين بود.

كافي است انار دلت ترك بخورد.

زندگی گل زردی است به نام غم

فریاد بلندی است به نام آه

مروارید غلتانی است به نام اشک

شب طوفاني و درد اسيري             من تنها، زير باران غريبي